Chapter 9

इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्य् अनसूयवे | ज्ञानं विज्ञान-सहितं यज् ज्ञात्वा मोक्ष्यसे ऽशुभात्

राज-विद्या राज-गुह्यं पवित्रम् इदम् उत्तमम् | प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुम् अव्ययम्

अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परंतप | अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्यु-संसार-वर्त्मनि

मया ततम् इदं सर्वं जगद् अव्यक्त-मूर्तिना | मत्-स्थानि सर्व-भूतानि न चाहं तेष्व् अवस्थितः

न च मत्-स्थानि भूतानि पश्य मे योगम् ऐश्वरम् | भूत-भृन् न च भूत-स्थो ममात्मा भूत-भावनः

यथाकाश-स्थितो नित्यं वायुः सर्वत्र-गो महान् | तथा सर्वाणि भूतानि मत्-स्थानीत्य् उपधारय

सर्व-भूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् | कल्प-क्षये पुनस् तानि कल्पादौ विसृजाम्य् अहम्

प्रकृतिं स्वाम् अवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः | भूत-ग्रामम् इमं कृत्स्नम् अवशं प्रकृतेर् वशात्

न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय | उदासीनवद् आसीनम् असक्तं तेषु कर्मसु

मयाध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते स-चराचरम् | हेतुनानेन कौन्तेय जगद् विपरिवर्तते

अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुम् आश्रितम् | परं भावम् अजानन्तो मम भूत-महेश्वरम्

मोघाशा मोघ-कर्माणो मोघ-ज्ञाना विचेतसः | राक्षसीम् आसुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः

महात्मानस् तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिम् आश्रिताः | भजन्त्य् अनन्य-मनसो ज्ञात्वा भूतादिम् अव्ययम्

सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश् च दृढ-व्रताः | नमस्यन्तश् च मां भक्त्या नित्य-युक्ता उपासते

ज्ञान-यज्ञेन चाप्य् अन्ये यजन्तो माम् उपासते | एकत्वेन पृथक्त्वेन बहुधा विश्वतो-मुखम्

अहं क्रतुर् अहं यज्ञः स्वधाहम् अहम् औषधम् | मन्त्रो ऽहम् अहम् एवाज्यम् अहम् अग्निर् अहं हुतम्

पिताहम् अस्य जगतो माता धाता पितामहः | वेद्यं पवित्रम् ॐकार ऋक् साम यजुर् एव च

गतिर् भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् | प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजम् अव्ययम्

तपाम्य् अहम् अहं वर्षं निगृह्णाम्य् उत्सृजामि च | अमृतं चैव मृत्युश् च सद् असच् चाहम् अर्जुन

त्रैविद्या मां सोमपाः पूत-पापा यज्ञैर् इष्ट्वा स्वर्-गतिं प्रार्थयन्ते | ते पुण्यम् आसाद्य सुरेन्द्र-लोकम् अश्नन्ति दिव्यान् दिवि देव-भोगान्

ते तं भुक्त्वा स्वर्ग-लोकं विशालं क्षीणे पुण्ये मर्त्य-लोकं विशन्ति | एवं त्रयी-धर्मम् अनुप्रपन्ना गतागतं काम-कामा लभन्ते

अनन्याश् चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते | तेषां नित्याभियुक्तानां योग-क्षेमं वहाम्य् अहम्

ये ऽप्य् अन्य-देवता-भक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः | ते ऽपि माम् एव कौन्तेय यजन्त्य् अविधि-पूर्वकम्

अहं हि सर्व-यज्ञानां भोक्ता च प्रभुर् एव च | न तु माम् अभिजानन्ति तत्त्वेनातश् च्यवन्ति ते

यान्ति देव-व्रता देवान् पितॄन् यान्ति पितृ-व्रताः | भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्-याजिनो ऽपि माम्

पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति | तद् अहं भक्त्य्-उपहृतम् अश्नामि प्रयतात्मनः

यत् करोषि यद् अश्नासि यज् जुहोषि ददासि यत् | यत् तपस्यसि कौन्तेय तत् कुरुष्व मद्-अर्पणम्

शुभाशुभ-फलैर् एवं मोक्ष्यसे कर्म-बन्धनैः | संन्यास-योग-युक्तात्मा विमुक्तो माम् उपैष्यसि

समो ऽहं सर्व-भूतेषु न मे द्वेष्यो ऽस्ति न प्रियः | ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्य् अहम्

अपि चेत् सुदुराचारो भजते माम् अनन्य-भाक् | साधुर् एव स मन्तव्यः सम्यग् व्यवसितो हि सः

क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्-छान्तिं निगच्छति | कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति

मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य ये ऽपि स्युः पाप-योनयः | स्त्रियो वैश्यास् तथा शूद्रास् ते ऽपि यान्ति परां गतिम्

किं पुनर् ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस् तथा | अनित्यम् असुखं लोकम् इमं प्राप्य भजस्व माम्

मन्-मना भव मद्-भक्तो मद्-याजी मां नमस्कुरु | माम् एवैष्यसि युक्त्वैवम् आत्मानं मत्-परायणः